fa پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی براساس همدلی و خود-دلسوزی در پرستاران تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: پرستاران شاغل در بخش‌های مختلف بیمارستان به دلیل شرایط سخت کاری بیشتر در معرض مشکلات بهداشت روان قرار دارند، بنابراین شناسایی متغیرهای کمک کننده برای بهزیستی روانی الزامی است.<br> هدف: این پژوهش با هدف پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی براساس همدلی و خود-دلسوزی در پرستاران در سال 1395انجام شد.<br> مواد و روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پرستارانی بودند که در بیمارستان دولتی بوکان مشغول به کار هستند(318=N). حجم نمونه شامل 200 پرستار (110 زن و 90 مرد) بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌ی همدلی داویس (1983)، خود دلسوزی نف (2003) و بهزیستی روان‌شناختی ریف (1980) بود. میزان آلفای کرونباخ برای اعتبار بخشی ابزار به‌ترتیب (0/75، 0/81 و 0/71) بود. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام بود. داده‌های در نرم افزار SPSS نسخه 24 تجزیه و تحلیل شدند. &nbsp;<br> یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین همدلی و خود-دلسوزی با بهزیستی روان‌شناختی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد(01/0&ge;P). نتایج رگرسیون نشان داد که همدلی با ضریب بتای (0/56) بیشتر از خود-دلسوزی با ضریب بتای(0/49) بر روی بهزیستی روان‌شناختی پرستاران اثر دارد. همچنین از بین مؤلفه‌های همدلی دغدغه همدلانه با ضریب بتای (0/40) بیشترین و از بین مؤلفه‌های خود-دلسوزی احساس مشترک انسانی در مقابل انزوا با ضریب بتای (0/42) بیشترین تأثیر را بر بهزیستی روان‌شناختی داشته‌اند.<br> نتیجه‌‌گیری: تقویت میزان همدلی و خود-دلسوزی در پرستاران در حین آموزش و کار توسط سرپرستاران ضروری است و تأثیر مثبتی بر افزایش بهزیستی روانی آنها دارد.<br> &nbsp; Introduction: Nurses working in different parts of the hospital are more exposed to mental health because of more severe working conditions, so it is imperative to identify the variables that contribute to psychological well-being.<br> Aim: The purpose of this study was to predict psychological well-being based on empathy and self-compassion in Boukan city (2016) nurses.<br> Material & Method: This study was descriptive correlational. The statistical population included all nurses working at Boukan hospitals (N = 318). The sample size was 200 nurses (110 female & 90 male) selected by available sampling method. The research tools were Davis&#39;s empathy questionnaire (1983), self-compassion of Neff (2003) and psychological well-being of Ryff (1980). By<br> Alpha- Cronbach the reliability was (0.75, 0.81 and 0.71)<br> respectively.&nbsp;&nbsp; The data analysis methods were Pearson Correlation Coefficient and Stepwise Regression. Data analyzed by SPSS 21<br> software.<br> Results: The results showed that there is a positive and<br> significant relationship between empathy and self-compassion with psychological well-being (P &le; 0.01). Regression results showed that empathy with beta coefficient (0.56) was more than self-compassion with beta coefficient (0.49) on nurses&#39;<br> psychological well-being. Also among empathic components, the empathic concern was the highest with beta coefficient (0.40) and among self-compassion components the common feeling of isolation versus beta coefficient (0.42) had the greatest impact on psychological well-being.<br> Conclusion: It is necessary to increase empathy and self-<br> compassion in nurses during education and work by head nurses will positive effect on their psychological well-being. بهزیستی روان‌شناختی, همدلی, خود-دلسوزی, پرستاران psychological well-being, empathy, self-compassion, nurses 78 87 http://ijnv.ir/browse.php?a_code=A-10-960-1&slc_lang=fa&sid=1 Hiva Mahmoodi# هیوا محمودی# mahmoudi.hiva@gmail.com 10031947532846007338 10031947532846007338 Yes #Assistant Professor of Psychology, Faculty of Humanities, Golestan University, Gorgan , Iran #استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران Esmaeil Soleymani اسماعیل سلیمانی soleymany.psy@gmail.com 10031947532846007339 10031947532846007339 No Assistant Professor of Psychology, Faculty of Humanities, Urmia University, Urmia, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران