:: دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1404 ) ::
جلد 14 شماره 1 صفحات 38-24 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی ارتباط تناسب فرد-شغل و فرد-سازمان با بیگانگی شغلی پرستاران
زینب ملائی1 ، فاطمه حاجی بابایی* ، ناهید دهقان نیری3 ، مارال عباسی ارخلو1 ، زهرا حسین خانی4
1- دانشکده پرستاری و مامایی
دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی ، hajibabaeefateme@yahoo.com
3- مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی
4- دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
چکیده:   (211 مشاهده)
مقدمه: پرستاران نقش اساسی در کیفیت ارائه خدمات مراقبتی دارند و میزان تناسب آنان با شغل و سازمان می‌تواند بر عملکرد و پیامدهای شغلی آن‌ها اثرگذار باشد. بیگانگی شغلی از چالش‌های مهم در حرفه پرستاری است که ممکن است تحت تأثیر میزان تناسب فرد با شغل و سازمان قرار گیرد.
روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- همبستگی از نوع مقطعی بود که در سال ۱۴۰۰ در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. در این مطالعه ۲۷۲ پرستار واجد شرایط با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای سیستماتیک با تخصیص متناسب از شش بیمارستان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه تناسب فرد–شغل، پرسشنامه تناسب فرد–سازمان و پرسشنامه بیگانگی شغلی بود که به صورت خودگزارش‌دهی و آنلاین توسط پرستاران تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۵ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که حدود نیمی از پرستاران مورد مطالعه سطح متوسطی از تناسب فرد–شغل، تناسب فرد–سازمان و بیگانگی شغلی را گزارش کردند. بیشترین میانگین در تناسب فردشغل (98/0±99/3) و کمترین میانگین (20/1±32/2) بود. در تناسب فردسازمان نیز بیشترین میانگین (04/1±49/3) و کمترین میانگین (03/1±99/1) گزارش شد. بیشترین میانگین مربوط به بیگانگی شغلی (14/1±77/3) و کمترین میانگین (08/1±80/1) بود. همچنین بین تناسب فرد–شغل و تناسب فرد–سازمان با بیگانگی شغلی و ابعاد آن همبستگی منفی و معنادار آماری مشاهده شد (001/0p≤).
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد افزایش میزان تناسب فرد با شغل و سازمان می‌تواند در کاهش بیگانگی شغلی پرستاران مؤثر باشد. توجه مدیران و سیاست‌گذاران نظام سلامت به ارتقای تناسب فرد–شغل و فرد–سازمان در فرآیند استخدام و همچنین در طول دوره خدمت می‌تواند به بهبود انگیزه، عملکرد و کیفیت خدمات پرستاری و در نهایت ارتقای سلامت کارکنان و بیماران کمک کند
واژه‌های کلیدی: تناسب فرد–شغل، تناسب فرد–سازمان، بیگانگی شغلی، پرستاران، محیط کار پرستاری
متن کامل [PDF 351 kb]   (49 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1405/2/19 | پذیرش: 1405/2/26 | انتشار: 1404/2/10


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1404 ) برگشت به فهرست نسخه ها