مقدمه: نقض حریم خصوصی بیماران در بیمارستانهای روانپزشکی می تواند صدمات شدیدی به بیمار وارد کند. از طرفی نحوه برداشت پرستاران در خصوص رفتار عادلانه بیمارستان با آنها و همچنین تمایل پرستاران به بروز رفتارهای منفی می تواند نقض حریم بیماران را تسهیل کند.
روش:  مطالعه حاضر توصیفی-همبستگی از نوع کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران و بهیاران شاغل در بیمارستانهای روانپزشکی شهر اصفهان در سال 1397به تعداد 448 نفر  بود. که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه‌گیری طبقه ای وبااستفاده از سه پرسشنامه عدالت سازمانی ، پرسشنامه حفظ حریم خصوصی و پرسشنامه رفتارهای انحرافی ، از تعداد 234 نفر داده ها جمع آوری شد. جهت روایی از روایی صوری، محتوایی و روایی سازه با استفاده از تحلیل عامل تأییدی و جهت پایایی از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. جهت تحلیل فرضیه‌ها ازروش حداقل مربعات جزیی با استفاده از نرم افزار SmartPLS استفاده شد.
: رابطه درک از عدالت سازمانی با رفتار انحرافی  و رابطه درک از عدالت سازمانی با حفظ حریم خصوصی مورد تایید قرار گرفت (01/0P<) اما رابطه رفتار انحرافی با حفظ حریم خصوصی مورد تایید واقع نشد.
نتیجه گیری: جهت کاهش بروز رفتار انحرافی در بین پرستاران و بهیاران بیمارستانهای روانپزشکی و همچنین نقض حریم خصوصی بیمار، باید عدالت سازمانی در خصوص کارکنان رعایت شود.