|
عوامل مرتبط با سبکهای رهبری سرپرستاران بیمارستانها: یک مطالعه مقطعی در غرب ایران
|
فاطمه غفرانی کلیشمی   ، سکینه شریفیان ، کیوان مرادی* ، مرتضی محمدزاده ، مریم موسی نژاد |
| .- گروه آموزشی مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علـوم پزشـکی ایـران، تهـران، ایـران ، keyvanmoradi93@gmail.com |
|
|
چکیده: (67 مشاهده) |
مقدمه: رهبری بهعنوان یکی از ارکان اساسی مدیریت در نظام سلامت نقش تعیینکنندهای در عملکرد و رضایت کارکنان دارد. سبک رهبری مدیران پرستاری میتواند بر کیفیت مراقبت، انگیزش، کار تیمی و موفقیت سازمان تأثیرگذار باشد. در همین راستا، این مطالعه باهدف بررسی عوامل مرتبط با سبک رهبری سرپرستاران در مراکز درمانی کرمانشاه در سال ۱۴۰۳ انجام شد.
روش کار: این مطالعه مقطعی با رویکرد توصیفی - تحلیلی بود که ۱۱۱ نفر از سرپرستاران شاغل در مراکز درمانی کرمانشاه بهصورت سرشماری در سال 1403 وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل دو پرسشنامه جمعیتشناختی و استاندارد سبک رهبری کلارک (۲۰۰۲) بود که سه سبک رهبری خودکامه، دموکرات و واگذارکننده را با استفاده از مقیاس لیکرت سنجید. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ و آزمونهای آماری توصیفی، تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه تحلیل شدند و سطح معناداری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج نشان داد سبک رهبری غالب در میان سرپرستاران سبک دموکراتیک با میانگین نمره ۸۰/۳۸ بود، درحالیکه میانگین نمره سبکهای خودکامه و واگذارکننده به ترتیب ۲۸/۳۵ و ۳۴/۳۴ به دست آمد. نمره سبک دموکراتیک در زنان به طور معناداری بالاتر از مردان بود (۰۰۳/۰=p). میانگین نمره سبک واگذارکننده بین سطوح تحصیلات مختلف تفاوت معناداری داشت و در سرپرستاران دارای مدرک کارشناسیارشد بالاتر از دکتری بود (۰۳/۰=p). شرکت در دورههای آموزشی مدیریت با افزایش نمره سبکهای دموکراتیک و واگذارکننده همراه بود. سایر متغیرهای جمعیتشناختی مانند سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و بخش محل خدمت با سبکهای رهبری ارتباط معناداری نداشتند.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج این مطالعه، سبک رهبری غالب در میان سرپرستاران، سبک دموکراتیک است. یافتهها حاکی از آن است که میانگین نمره سبک رهبری دموکرات در زنان بیشتر از مردان بوده است. همچنین بین سبک رهبری خودکامه با وضعیت استخدام، سبک رهبری واگذارکننده با سطح تحصیلات و نیز شرکت در کلاسهای آموزشی مدیریت با سبکهای رهبری دموکرات و واگذارکننده ارتباط معناداری وجود دارد. این روابط بیانگر آن است که ویژگیهای فردی و سازمانی میتوانند بر نوع سبک رهبری اعمالشده یا ترجیح داده شده تأثیرگذار باشند. بهویژه، نقش آموزشهای مدیریتی در ارتقای سبکهای رهبری مشارکتی و واگذارکننده برجسته است و نشان میدهد که با طراحی و اجرای برنامههای آموزشی هدفمند، میتوان زمینهساز بهبود کیفیت رهبری در محیطهای درمانی شد.
|
|
| واژههای کلیدی: سبک رهبری، سرپرستاران، مدیریت پرستاری |
|
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/10/8 | پذیرش: 1405/2/15 | انتشار: 1404/4/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
