مقدمه : محیط سازمان ایجاب می کند که مدیران در هر زمان سبک رهبری مناسب را با شرایط موجود و تیپ شخصیتی خود و زیر دستان انتخاب نمایند تا موجب افزایش بهره وری و اثر بخشی سازمان گردد. هدف : این مطالعه به تحلیل رابطه بین سبک رهبری و ویژگی شخصیتی مدیران پرستاری مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی شهر همدان پرداخته است روش: در این مطالعه همبستگی 90 مدیر پرستاری(مترون، سوپروایزران وسرپرستاران) مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر همدان در سال 1393 با روش نمونه گیری سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه 12 سوالی "توصیف اثربخشی و انعطاف پذیریLEAD " و پرسشنامه 60 سوالی "ویژگی شخصیتی نئو" بودند . ابزار ها استاندارد بوده و پایایی انها بترتیب ( 92/0r= و 68/0r= ) و به صورت خودگزارشی تکمیل گردیدند. داده ها با استفاده از برنامه 16SPSS و آمار توصیفی و آزمونهای استنباطی کای دو، آزمون تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند (05/0> &alpha ) یافته ها : سبک رهبری غالب واحدهای مورد مطالعه سبک رهبری توجیهی (52/2 %) بود. همچنین بین ویژگی های شخصیتی برون – درون گرایی و سبک رهبری ارتباط معنی داری وجود داشت (030 /0 p= ) ولی بین ویژگی های شخصیتی روان آزرده گرایی، انعطاف پذیری، توافق پذیری و وجدانی بودن و سبک رهبری ارتباط معنی داری وجود ندارد.(05 /0