مقدمه: در طول شیوع بیماری کووید- 19 افراد ممکن است به استراتژی‌های ناسازگاری متوسل شوند که می‌تواند به پریشانی‌های روان‌شناختی منجر شود و کارکرد‌های اجتماعی و شغلی آنها را مختل نماید؛ از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش­بینی پریشانی روان‌شناختی و عملکرد شغلی پرستاران براساس خیال‌بافی ناسازگارانه و تنهایی اجتماعی در طول اپیدمی بیماری کووید 19 انجام شد.
روش‌کار: روش این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه پرستاران مشغول به کار در بیمارستان­های شهر کرمانشاه در سال سه ماهه اول 1401بودندکه از میان آنان 230 نفر به­صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع­آوری داده­ها از مقیاس خیال‌بافی ناسازگار نسخه 16 آیتمی، مقیاس تنهایی اجتماعی، پرسشنامه عملکرد شغلی، پرسشنامه پریشانی روان‌شناختی کسلر استفاده شد. داده‏های جمع­آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره در نرم افزار SPSS-24 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین خیال‌بافی ناسازگارانه و تنهایی اجتماعی با پریشانی روان‌شناختی پرستاران رابطه مثبت و معناداری وجود دارد(01/0>p). بین خیال‌بافی ناسازگارانه و تنهایی اجتماعی با عملکرد شغلی پرستاران رابطه منفی و معناداری وجود دارد(01/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز آشکار کرد که 45 درصد واریانس پریشانی روان‌شناختی و 8/65 درصد از واریانس عملکرد شغلی به ‌وسیله خیال‌بافی ناسازگارانه و تنهایی اجتماعی ‏تبیین می‏شود.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که در طول شیوع کووید- 19، احتمالا تمایل MD در افراد و به ویژه در پرستاران برای حبس نمودن خود در دنیای فانتزی تشدید می‌شود که این به نوبه خود به بیگانگی در روابط اجتماعی و انزوای اجتماعی نیز متقابلا به تشدید خیال‌بافی کمک می‌کند و درنتیجه پریشانی روان‌شناختی و اختلال در عملکرد روزمره و شغلی را به همراه دارد؛ لذا جهت پیشگیری و طراحی مداخلات مناسب در این زمینه، توجه به MD و انزوای اجتماعی اهمیت دارد.