مقدمه:پرستاران بخش مراقبتهای ویژه نقش حیاتی در ارائه مراقبتهای حیاتی و ایمن به بیماران بدحال دارند و کیفیت خدمات ارائه شده توسط آنها تحت تأثیر عوامل فردی و سازمانی قرار میگیرد. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین استقلال شغلی، حمایت سازمانی و انگیزش شغلی پرستاران با شاخصهای کیفیت مراقبت در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانهای آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. روشکار:این پژوهش مقطعی، بین پرستاران بخش مراقبت ویژه انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد ارزیابی استقلال شغلی، حمایت سازمانی و انگیزش شغلی جمعآوری و شاخصهای کیفیت مراقبت شامل سقوط از تخت، عفونت محل جراحی، زخم بستر و عوارض جانبی دارو بررسی شد. تحلیل دادهها با آزمونهای آماری مناسب و رگرسیون لجستیک انجام گردید. یافتهها:نتایج نشان داد که سطح استقلال شغلی و انگیزش شغلی پرستاران در حد متوسط و درک حمایت سازمانی پایین بود. میزان بروز شاخصهای کیفیت مراقبت در شش ماه گذشته بین ۲۶/۲ تا ۴۹/۵ درصد متغیر بود. همچنین، بین حمایت سازمانی، استقلال شغلی و انگیزش شغلی با شاخصهای کیفیت مراقبت ارتباط معنیداری مشاهده شد؛ بهگونهای که افزایش حمایت سازمانی و انگیزش شغلی با کاهش بروز حوادث ناخواسته و ارتقای کیفیت مراقبت همراه بود. نتیجهگیری:تقویت عوامل فردی و حرفهای پرستاران شامل استقلال شغلی، حمایت سازمانی و انگیزش شغلی میتواند به ارتقای کیفیت مراقبت و افزایش ایمنی بیماران در بخشهای مراقبت ویژه منجر شود. نتایج این مطالعه تأکیدی بر لزوم طراحی برنامههای حمایتی و آموزشی سازمانی و ارتقای استقلال حرفهای پرستاران برای بهبود عملکرد و کاهش حوادث ناخواسته در محیطهای بالینی است.
Montazerian M M, Purasghari H. The Relationship Between Individual Factors and the Quality of Nursing Care in Intensive Care Units of Selected Hospitals Affiliated with Iran University of Medical Sciences. مدیریت پرستاری 2025; 14 (2) URL: http://ijnv.ir/article-1-1154-fa.html
منتظریان محمدمهدی، پوراصغری حمید. بررسی رابطه عوامل فردی با کیفیت ارائه خدمات گروه پرستاری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران. فصلنامه مديريت پرستاري. 1404; 14 (2)